Hans Christian Andersen (1805 - 1875)

Duński baśniopisarz i prozaik. Potomek ubogiej rodziny, od dziecka marzył o karierze aktorskiej, jednak nie dość atrakcyjne warunki fizyczne uniemożliwiły mu realizację planów. Twórczość literacką zaczął jako nastolatek, ale swoje pierwsze dojrzałe dzieło, Improwizator (1835), napisał w wieku 30 lat. Była to powieść o karierze biednego dziecka, które mimo osiągniętych sukcesów nie potrafi uwolnić się od kompleksu niskiego pochodzenia. Kolejne powieści, 'O.T.' (1836) i 'Tylko grajek' (1837), podobnie jak pierwsza i późniejsze, zawierają wątki autobiograficzne. W 1835 ukazał się pierwszy zbiorek baśni Andersena, Baśnie opowiedziane dla dzieci, po czym, sukcesywnie, w formie zeszytów, wychodziły kolejne części - zeszyt 1-6: 'Baśnie opowiedziane dla dzieci' (1835-1842), zeszyt 1-5: 'Nowe baśnie' (1843-1848), zeszyt 1-2: 'Opowieści' (1852-1853) oraz zeszyt 1-10: 'Nowe baśnie i powieści' (1858-1872); łącznie około 150 baśni. Oprócz baśni na dorobek Andersena złożyły się: powieść 'Książka z obrazkami bez obrazków' (1840), opis podróży po Europie 'Bazar poety' (1842), powieść 'Dwie baronówny' (1848), libretto do opery narodowej 'Mała Kirsten' (1846), autobiografia 'Baśń mojego życia' (1855) oraz powieść 'Piotr Szczęściarz' (1870).