









Salvatore di Giacomo

Lariul 
(1888) 





- Frutto 'e granato mio, frutto 'e granato, 
quanto t'aggio stimato a tiempo antico! 
Tienete 'o muccaturo arricamato, 
tutta sta rrobba mia t' 'a benedico... 

- Quanto si' bello e quanto si' curtese! 
Io t'era indifferente e mo se vede; 
tecchete 'o muccaturo 'e seta ingrese, 
fussero accise ll'uommene e chi 'e ccrede! 

Ah, lariul! 
Lariu-lariu-lariul! 
L'ammore s' addurmuto, 
nun 'o pozzo cchi scet! 

- E quanno  chesto, siente che te dico: 
io faccio 'ammore cu na farenara; 
tene nu magazzino, 'mt' a stu vico, 
ll'uocchie che tene so' na cosa rara! 

- E quanno  chesto, i' pure faccio 'ammore, 
e a n'ato ninno mo tengo 'o penziere; 
s'ereno date a ffuoco anema e core; 
mme so' raccumannata a nu pumplere... 

ah, lariul! 
- l'ammore s' scetato, 
guarda... e ride, oi' lariul! 

- Ah, vocca rossa comme a nu granato! 
chi 'o ssape 'o tiempo antico si  fernuto?... 
Chello ch' certo  ch'io sto ntussecato, 
o sapore d"o pane aggiu perduto!... 

- Si' stato sempe bello e ntussecuso, 
pure, siente, vide che te dico, 
nun me mporta ca si' furiuso, 
oglio camp cu te, muri cu ttico! 

Ah, lariul! 
Lariu-lariu-lariul! 
L'ammore s' addurmuto, 
nun 'o pozzo cchi scet! 

(Versi di S. Di Giacomo - Musica di P.M. Costa)

 
