Results 10 of 30
|
[ FICTION]
|
| ... wszechprześwietlające oczy! Co one w tobie widzą? Czy nie jesteś zainteresowany tym, by Chrystus wstawiał się za tobą? Myślę, że powinien usłyszeć, jak płaczesz, zdumiony wraz z mieszkańcami Bet-Szemesz: "Któż się może ostać przed Panem Bogiem?". Moc Boża nakierowana jest przeciw tobie niczym potężne działo. Chwała mocy Bożej okaże ... |
|
[ POETRY]
|
| ... dopiero wylądowaliśmy w Alamakocie. - Jak to? - obruszył się pan Kleks. - Przed godziną grałeś ze mną w "trzy wiewiórki" i wygrałeś samogrający guzik... - Ja? -zawołałem zdumiony. - Panie profesorze, to jakieś nieporozumienie! - Pan profesor na pewno żartuje - wtrącił Weronik. Pan Kleks stanął znacząco na jednej nodze, a córki pana Lewkonika otoczyły go ... |
|
[ POETRY]
|
| ... urządził. Niech się pan nie zasłania jakimś panem Chryzantemskim. Widziałem go raz w życiu. Nie wiem nawet, co to za jeden? - Jak to? - zawołał zdumiony Weronik. - Pan nie wie? Pan nie słyszał o Modeście Chryzantemskim? O sławnym Modeście Chryzantemskim? To przecież pierwszy mąż Pepy Pergamut, która znana była pod pseudonimem ... |
|
[ FICTION]
|
| ... nieznajomy. - A któż może nazwać mnie obcym?- No, wie pan, jeszcze niegdy nie słyszałem, żeby diab... żeby pan miał pretensje do amerykańskiego obywatelstwa - rzekł zdumiony Daniel Webster.- A któż może mieć większe do tego prawo ode mnie? - odparł nieznajomy ze swym strasznym uśmiechem. - Gdy pierwsza krzywda stała się pierwszemu Indianinowi, ... |
|
[ FICTION]
|
| ... niczym jakaś całkowicie niezrozumiała idea, która go tym gwałtowniej przyprawiała o drżenie i napawała grozą. Przysłuchiwał się więc, pociągając głośno złocistobrunatny koniak, najpierw głęboko zdumiony, potem coraz bardziej oburzony na wywody grubego obrońcy, wobec tych gorliwych prób zmierzających do przekształcenia jego czynu w coś zwyczajnego, mieszczańskiego, powszedniego. Pan Kummer, odrywając ... |
|
[ FICTION]
|
| ... chłopiec". Wszyscy czytali z całego podwórka. A potem zabawa: szło się do Haberbuscha po kapsle" od butelek i nawalana" w kowboi. Przerwał na chwilę zdumiony długością własnej oracji i spojrzał na nią. Przykucnęła na stercie cegieł i patrzyła na niego. - No mów dalej - poprosiła. Mówił bezładnie; to uciekając w przeszłość, ... |
|
[ FICTION]
|
| ... przynajmniej prosić przebaczenia; Posłuchaj mej spowiedzi; potem zrobisz sobie Ze mną, co zechcesz". I tu złożył ręce obie Jak do pacierza; Klucznik cofnął się zdumiony, Uderzał ręką w czoło i ruszał ramiony. A Ksiądz zaczął swą dawną z Horeszką zażyłość Opowiadać, i swoją z jego córką miłość, I swe z ... |
|
[ FICTION]
|
| ... i jeśli macie ludzi, ślijcie ich z łopatami, trzeba naprędce usypać baterie do rana. Będą strzelać do słupów i próbować kul siły. - Gdzie?! - krzyknął zdumiony Zaklika. - A! Gdzie?! Tu, na górę zamkowa! - śmiejąc się powtórzył oficer. - Czyć mnie nie rozumiecie? Rozmowa się przerwała. Zaklika pochwycił [się] co najprędzej odziewać. Uszom ... |
|
[ FICTION]
|
| ... twarz pocałować. Ale nim to mógł spełnić, Cosel cofnęła się krok i swoim zwyczajem głośny, silny piękną rączką dała mu policzek. Watzdorf stał chwilę zdumiony. - To tak? - zapytał. - Tak - odpowiedziała Cosel, pokazując mu drzwi - król powinien był wiedzieć, że takiego gbura na posła do mnie nie godziło mu się wybierać. ... |
|
[ FICTION]
|
| ... ty jesteś? III - Ja bym tu prędzej was mogła spytać, kto wy jesteście i co tu w domu moim robicie? - W domu waszym? - powtórzył zdumiony duchowny. - Jak to? Więc żoną jesteście pana ministra? Anna głową dumnie dała znak potwierdzający. Duchowny spojrzał na nią wzrokiem pełnym najwyrazistszej litości, patrzał długo i ... |
|
[ FICTION]
|
| ... na to pytanie odpowiedzi. Rozdział XXV Winicjusz również nie umiał zdać sobie sprawy z tego, co zaszło, i na dnie duszy prawie nie mniej zdumiony był od Chilona. Bo że z nim samym ludzie ci obeszli się tak, jak się obeszli, i zamiast pomścić się nad nim za napaść, opatrzyli ... |
-
Libri.it
-
Illustrati
-
