Results 10 of 25
|
[ FICTION]
|
| ... to jest właśnie tym, co tobie w najwyższym stopniu odpowiada i sprawia ci największą przyjemność? Czy mówisz sobie: "Dobrze jest być tutaj. Tutaj rozbiję namiot, będę mieszkał i tutaj umrę"? Czy wolałbyś raczej zostawić cały świat, niż to stracić? Jeśli tak, to masz zdrową relację z Bogiem i jesteś szczęśliwy. ... |
|
[ FICTION]
|
| ... szczęście niewidoczne w mrocznej oddali, z wrzaskiem, burzyły taflę zatoki, której wielkości i kształtu mogłem się ledwie domyślać. Latające monstrum zwiesiło błoniaste skrzydła niczym namiot nad moją głową, zerknęło na mnie palącym spojrzeniem, po czym pomknęło dalej, niknąc w cieniu. Przez cały czas, choć drżałem z przerażenia i wstrętu, towarzyszyło ... |
|
[ FICTION]
|
| ... czołach wypisana zmarszczkami - a co w nich było i przeszło, dzisiaj we mnie żyje- Ale ty, człowiecze, powiedz mi, gdzie jest ziemia twoja? - Wieczorem namiot twój rozbijasz na gruzach cudzego donu, o wschodzie go zwijasz i koczujesz dalej - dotąd nie znalazłeś ogniska swego i nie znajdziesz, dopóki stu ludzi zechce ... |
|
[ FICTION]
|
| ... i ukryciu. Na balkonach galerii otaczających dokoła Zwinger grały muzyki, a melodie ich rozchodziły się daleko z lekkim wiatrem wieczora. W pośrodku ogrodu rozbity namiot, jaśniejący cały iluminacją, stanowił salę improwizowaną, w której po wieczerzy miały się odbywać tańce. Król przybył ubrany cały w niebieskie jedwabie ze srebrem i białe ... |
|
[ POETRY]
|
| ... się rozpocząć. Część swych dziwnych kolei opowiadał sam Falconbridge'owi, nie wspomniał jednak o tysiącznych innych przygodach. Miał on nieszczęście, że ilekroć rozbił gdzie namiot i rozniecił ognisko, by się osiedlić stale, jakiś wiatr wyrywał kołki namiotu, rozwiewał ognisko, a jego samego niósł na stracenie. Spoglądając teraz z wieżowego balkonu ... |
|
[ FICTION]
|
| ... i róż rozkwitłych, wśród których ukryto fontanny tryskające wonnościami, posągi bogów i złote lub srebrne klatki napełnione różnokolorowym ptactwem. W środku wznosił się olbrzymi namiot, albo raczej, dla niezasłaniania widoku, tylko wierzch namiotu z syryjskiej purpury, wsparty na srebrnych słupkach, pod nim zaś błyszczały jak słońca stoły przygotowane dla biesiadników, ... |
|
[ FICTION]
|
| ... wzniesione. W całym amfiteatrze rozległ się teraz huk młotów, którego echa rozebrzmiały po wyższych rzędach i doszły aż na plac otaczający amfiteatr i pod namiot, w którym cezar podejmował westalki i towarzyszów. Tam pito wino, żartowano z Chilona - i szeptano dziwne słowa do uszu kapłanek Westy, na arenie zaś wrzała ... |
|
[ FICTION]
|
| ... tę stronę ją przecie Zygfryd wywiózł. Powiadali to nam i w Szczytnie, i wszędy, i samiśmy tak myśleli. - A widziałeś to wojsko? Wyjdźże za namiot i spójrz. Niektórzy pałki jeno mają, a niektórzy miedziane miecze po pradziadach. - Ba! Jako słyszałem, chłopy do bitki dobre! - Ale nie im z gołymi brzuchami ... |
|
[ FICTION]
|
| ... albowiem była między nimi garść Połocczan, po czym zwrócił się do swego giermka i rzekł: - Napatrzyłeś się do woli, a teraz czas wrócić pod namiot. - Jużci się napatrzyłem - odpowiedział giermek - alem nie bardzo rad z tego, com widział, bo zaraz znać, że to pobici ludzie. - Dwa razy: cztery dni temu ... |
|
[ FICTION]
|
| ... przed się, w stronę Grunwaldu i Tannenberga, i dalej, aby zbadali okolicę, a tymczasem dla łaknącego nabożeństwa króla ustawiono na wysokim brzegu jeziora Lubeń namiot kapliczny, aby mógł zwykłych mszy wysłuchać. Jagiełło, Witold, książęta mazowieccy i rada wojenna udali się do namiotu. Przed nim zaś zgromadziło się przedniejsze rycerstwo, już ... |
|
[ FICTION]
|
| ... Rozdział LI Już właśnie ksiądz Bartosz z Kłobucka skończył jedną mszę, a Jarosz, proboszcz kaliski, miał wkrótce wyjść z drugą i król wyszedł przed namiot, aby rozprostować nieco zmęczone klęczeniem kolana, gdy na spienionym koniu wpadł jak burza szlachcic Hanko Ostojczyk i nim z siodła zeskoczył, zakrzyknął: - Niemce, miłościwy panie, ... |
-
Libri.it
-
Illustrati
-
