lasta song^o de maljuna kverko
el "FABELOJ"
verkita de H.ĉ.Andersen
tradukita de l.l.Zamenhof
registro: 1992-09-15
lasta song^o de maljuna kverko
Kristnaska fabelo
Sur alta deklivo, tute apude de La libera marbordo, staris vera
maljuna kverko, kiu havis La ag^on de g^uste tricent sesdek kvin
jaroj. Sed tiu longa tempo por La arbo ne signifis pli ol tia sama
nombro da tagoj por ni homoj. ni maldormas en La tago, dormas en La
nokto kaj havas tiam niajn song^ojn, Sed kun arbo estas alia afero,
arbo maldormas en La dau^ro de Tri sezonoj, kaj Nur en La komenco de
La vintro g^i endormig^as, La vintro estas g^ia dormotempo, g^ia
nokto Post La longa tago, kiu estas nomata printempo, somero kaj
au^tuno.
dum multe da varmaj someraj tagoj La unutagaj mus^oj dancis
c^irkau^ g^ia kapo, Vivis, flugis kaj sentis ŝin felic^aj; kaj kiam
La malgranda estaj^o momenton ripozis en silenta felic^o Sur unu el
La grandaj fres^aj kverkfolio;, tiam La arbo ordinare diradis: "Vi
kompatinda malgranda estaj^o! Nur unu momenton dau^ras via tuta
vivo! kiel mallonge! kiel malg^oje!"
"Malg^oje?" respondadis ordinare La unutaga mus^o, "Kion vi
pensas per tio? C^io estas ja tiel nekompareble luma kaj klara,
tiel varma kaj belega, kaj mi estas tiel g^oja!"
"Sed Nur unu tagon, kaj poste C^io estas finita!~
"Finita?" diris La unutaga mus^o. "Kio estas finita? C^u vi
ankau^ finig^as?"
"ne, mi vivas multajn milojn da viaj tagoj, kaj Mia tago
ampleksas tutajn sezonojn. tio estas io tiel longa, ke vi tute ne
povus tion kalkuli!"
"ne, c^ar mi vin ne komprenas! vi havas milojn da Miaj tagoj,
Sed mi havas milojn da sekundoj, en kiuj mi povas esti g^oja kaj
felic^a! C^u c^iuj belegaj^oj de La mondo malaperos kiam vi
mortos?"
"ne," ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Go to begin of the document
Go to previous page
Go to next page
Go to the end of document
